AGAPH

ΕΡΩΣ ΑΝΙΚΑΤΕ ΜΑΧΑΝ,
ΕΡΩΣ, ΟΣ ΕΝ ΚΤΗΜΑΣΙ ΠΙΠΤΕΙΣ,
ΟΣ ΕΝ ΜΑΛΑΚΑΙΣ ΠΑΡΕΙΑΙΣ
ΝΕΑΝΙΔΟΣ ΕΝΝΥΧΕΥΕΙΣ,
ΦΟΙΤΑΣ Δ' ΥΠΕΡΠΟΝΤΙΟΣ ΕΝ Τ' ΑΓΡΟΝΟΜΟΙΣ
ΑΥΛΑΙΣ
ΚΑΙ Σ' ΟΥΤ ΑΘΑΝΑΤΩΝ ΦΥΞΙΜΟΣ ΟΥΔΕΙΣ
ΟΥΘ' ΑΜΕΡΙΩΝ ΣΕ Γ' ΑΝΘΡΩΠΩΝ. Ο Δ' ΕΧΩΝ
ΜΕΜΗΝΕΝ.
ΣΥ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΝ ΑΔΙΚΟΥΣ
ΦΡΕΝΑΣ ΠΑΡΑΣΠΑΣ ΕΠΙ ΛΩΒΑ.

Ερωτ' ανίκητε στον πόλεμο
που κάνεις χτήμα σου όπου πέσεις
που στ' απαλά τα μάγουλα
της κορασίδας νυχτερεύεις
και γυρνάς πάνω απο τα πέλαγα
και στους πιό απόμερους τους τόπους,
δεν σου ξεφεύγει εσένα ούτε θεός
ούτε κανείς απ' τους λιγόζωους ανθρώπους
κι όποιον θα πιάσεις γίνεται τρελός.

Αντιγόνη, Χορός
Σοφοκλής (496- 406 Π. Χ.)

ΚΛΕΙΣ

ΕΣΤΙ ΜΟΙ ΚΑΛΑ ΠΑΙΣ ΧΡΥΣΙΟΙΣΙΝ ΑΝΘΕΜΟΙ
ΣΙΝ ΕΜΦΕΡΗΝ ΕΧΟΙΣΑ ΜΟΡΦΑΝ ΚΛΕΙΣ
ΑΓΑΠΑΤΑ ΑΝΤΙ ΤΑΣ ΕΓΩΥΔΕ ΛΥΔΙΑΝ ΠΑΙΣΑΝ
ΟΥΔ ΕΡΑΝΝΑΝ

Ý÷ù Ýíá êïñéôóÜêé åãþ ðïõ εíáé óÜí ÷ñõóïëïýëïõäï
το πρόσωπο του. Την Κλείδα. Το μονάκριβο μου.
Που δε θα τ άλλαζα ποτέ με τη Λυδία ολάκαιρη
μήτε και με τη φημισμένη (Λέσβο) Σαπφώ (610-580 Π. Χ.) Μετάφραση στα Νέα Ελληνικά του Οδυσσέα Ελύτη

Το δικό μου κοριτσάκι, ...το δικό μου χρυσολούλουδο Χριστιάνα, London 1984

Γροικήσατε του Ερωτα θαμάσματα τα κάνει,
κι εισέ θανάτους εκατό, οσ αγαπούν, τσι βάνει
πληθαίνειν τως την όρεξη, και δύναμη τως δίδει,
μαθαίνει τσι να πολεμού τη νύχτα στο σκοτάδι,
κάνει τον ακριβό φτηνό, τον άσκημο ερωτάρη,
κάνει και τον ανήμπορο άντρα και παλληκάρι,
τον φοβιτσάρην άφοβο, πρόθυμο τον οκνιάρη,
κάνει και τον ακάτεχο να ξέρει πάσα χάρη.
Η αγάπη το Ρωτόκριτο κάνει να πολεμήσει
με δέκα, κι' εις τον Ερωτα ολπίζει να νικήσει.

Απο τον Ερωτόκριτο (α', 543-552)
Βιτζέντζος Κορνάρος (16ος-17ος αιώνας)

...ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΗΝ ΚΡΥΦΗ
Δίστιχα δημοτικά

Δεν ειναι πόνος να πονεί, πόνος να θανατώνει
σαν την αγάπη την κρυφή, που δεν ξεφανερώνει.

Πρόβαλε, φέξη τ' ουρανού και στέρηση του κόσμου
το νου μου και το λογισμό οπού μου πήρες, δώσ' μου.

Θαρρώ πεινώ, μα γω δειψώ, μα δε δειψώ, νυστάζω,
μα δε νυστάζω, ξαγρυπνώ για σε κι αναστενάζω...

ΜΕΓΑΛΟΒΔΟΜΑΔΟ

Μεγαλοβδόμαδο, ζύγωσε η Ανάσταση
Μα δυό μονάχα,
δυό άντρες στο Μεγάλο Κάστρο,
ξεστράτισαν απόψε
και δεν έχουν το νου τους στο Θεό...
Ο ένας την άγια τούτη νύχτα
κρατάει στην αγκαλιά του μια κερκέζα
κι' ο άλλος
ο άλλος αχ βουλιάζει μες στα μάτια της
και στέκει ο νούς του σε μια πράσινη πόρτα.

Απο τον ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗ,
Νίκος Καζαντζάκης

ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ

Σαν σώματα ωραία νεκρών που δεν εγέρασαν
και τάκλεισαν, με δάκρυα, σε μαυσωλείο λαμπρό
με ρόδα στο κεφάλι και στα πόδια γιασεμιά--
έτσ' οι επιθυμίες μοιάζουν που επέρασαν
χωρίς να εκπληρωθούν Χωρίς ν' αξιωθεί καμιά
της ηδονής μια νύχτα, ή ένα πρωί της φεγγερό.

Κωνσταντίνος Καβάφης (1896-1933)

ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ αίματα * με πορφύρωσαν Και χαρές ανείδωτες * με σκιάσανε Οξειμώθηκα μες στη * νοτιά * των ανθρώπων Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο Στ ανοιχτά του πελάγου * με καρτέρεσαν Με μπομπάρδες τρικάταρτες * και μου ρίξανε Αμαρτία μου νά χα * κι εγώ * μιαν αγάπη Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο Τον Ιούλιο κάποτε * μισανοίξανε Τα μεγάλα μάτια της * μές στα σπλάχνα μου Την παρθένα ζωή μια * στιγμή * να φωτίσουν Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο Κι απο τότε γύρισαν * καταπάνω μου Των αιώνων όργητες * ξεφωνίζοντας "Ο που σ είδε, στο αίμα * να ζεί *και στην πέτρα" Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο Της πατρίδας μου πάλι * ομοιώθηκα Μες στις πέτρες άνθισα * και μεγάλωσα Των φονιάδων το αίμα * με φώς * ξεπληρώνω Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο Απο το Αξιον Εστί, Οδυσσέαs Ελύτης (1911-1996)

ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ μου έδωσαν ελληνική το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου. Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου' στις αμμουδιές του Ομήρου... Απο το Αξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη

Αυτό το "Λεύκωμα Αγάπης" φτιάχτηκε και σχεδιάστηκε με ... ατέλειωτη αγάπη. Πρόκειται για μιά εργασία που ελπίζω να συνεχιστεί και να μεγαλώσει! Ονομάζομαι Αννα Μαυρομάτη Αν θέλετε να επικοινωνίσετε μαζί μου στείλτε μου e-mail στο:

[email protected]